Εξετάσεις ... τρόμου

Εκείνη τη χρονιά έδινα πανελλήνιες. Είχα ρίξει πολύ διάβασμα θυμάμαι όλη τη χρονιά και το τελευταίο μήνα ξημερωνόμουν διαβάζοντας.


Έτσι το περισσότερο χρόνο τον περνούσα στο γραφείο στο δωμάτιό μου.


Όταν ξαφνικά ένα βράδυ, εκεί που διάβαζα, ένιωσα ξαφνικά κάποιον να μου ακουμπάει το πόδι!


Πετάχτηκα πάνω τρομαγμένη και γύρισα να κοιτάξω ποιος ήταν. Δεν είχα ακούσει κανένα να μπαίνει στο δωμάτιο. Η πόρτα ήταν κλειστή.


Δεν είδα κανένα. Πίσω μου ήταν μόνο το κρεβάτι και η ντουλάπα. Πλησίασα δισταχτικά το κρεβάτι. Σιγά σιγά έσκυψα να δω μήπως είχε κρυφτεί κανένας από κάτω και μου έκανε πλάκα. Γονάτισα και κοίταξα. Κανείς!


Όπως έκανα να σηκωθώ, το φως στο υπνοδωμάτιο άρχισε να τρεμοπαίζει. Καθώς γυρνούσα το κεφάλι μου να δω τι έπαθε η λάμπα σα να έπιασα με την άκρη τον ματιών μου μια κίνηση μέσα στο δωμάτιο. Ξαναγύρισα το κεφάλι μου προς το κρεβάτι και παρατήρησα πως τότε ήταν ανοιχτό ένα φύλλο της ντουλάπας που πριν δεν ήταν!


Βγήκα τρέχοντας από το δωμάτιο και είπα στους γονείς μου τι συνέβη. Δε με πίστεψαν και μου πρότειναν να κάνω μεγαλύτερα διαλείμματα όταν διαβάζω μη πάθω τίποτα. Πήγαμε και μαζί στο δωμάτιο. Μόνο που η ντουλάπα ήταν κλειστή και το φως λειτουργούσε κανονικά. Ο πατέρας μου άνοιξε και την ντουλάπα για να μου δείξει πως δεν υπήρχε τίποτα μέσα.


Το βράδυ φοβόμουν να κοιμηθώ. Είχα αφήσει αναμμένο το φως στο γραφείο μου. Ξαφνικά, στη ντουλάπα πάνω διέκρινα μια σκιά! Μια λεπτή ψηλή ανθρωπόμορφη σκιά, η οποία φαινόταν ότι με πλησίαζε!


Έμεινα παγωμένη από το φόβο καθισμένη στο κρεβάτι. Η σκιά είχε φτάσει σχεδόν στα πόδια μου και ξαφνικά χάθηκε κάτω από το κρεβάτι. Φοβόμουν να σηκωθώ μήπως αυτό το πράγμα μου πιάσει τα πόδια! Έμενα ακίνητη στο κρεβάτι μέχρι που...



Μέχρι που η σκιά τράβηξε το πάπλωμα από το κρεβάτι και αυτό έπεσε όλο κάτω! Τότε πετάχτηκα τσιρίζοντας βοήθεια και πήγα στο δωμάτιο των γονιών μου.


Και πάλι δε με πίστεψαν. Νόμιζαν ότι ήταν ένας εφιάλτης. Τις επόμενες μέρες διάβαζα και κοιμόμουν στο καναπέ στο σαλόνι. Τα βράδια άκουγα από το δωμάτιό μου θορύβους σα πατημασιές. Δε πήγα ποτέ να διαπιστώσω αν όντως άκουγα σωστά.


Ευτυχώς πέρασα σε πανεπιστήμιο στη Θεσσαλονίκη και έφυγα από το σπίτι. Κάθε φορά που επιστρέφω στους γονείς μου κοιμάμαι πάντα στο καναπέ στο σαλόνι.



Our Horror Stories