Ticker

6/recent/ticker-posts

Βοήθεια.... ο Διάβολος;




Την περασμένη εβδομάδα η παρέα μου και εγώ μαζευτήκαμε στο σπίτι της Λίτσας και εκεί που πίναμε και τρώγαμε σκεφτήκαμε να κάνουμε το πείραμα με το καθρέφτη και τα κεριά τα μεσάνυχτα. Όταν ήμασταν πιτσιρίκια λέγαμε σχετικές ιστορίες και φοβόμασταν. Πιστεύαμε ότι αν ανάβαμε τρία κεριά τα μεσάνυχτα μπροστά σε ένα καθρέφτη θα εμφανιζόταν μέσα σε αυτόν ο διάβολος.... Ποτέ δεν τολμήσαμε να το κάνουμε όμως. Τώρα στα 35 μας είχε φτάσει η στιγμή.


Η Κατερίνα και η Λίτσα δεν πιστεύανε σε αυτά πλέον, εγώ είχα τις αμφιβολίες μου ενώ ο Νίκος και ο Κώστας διαφωνούσαν έντονα. Η Λίτσα έπιασε τρία κεριά και μας φώναξε όλους στο μεγάλο καθρέφτη που είχε στο διάδρομο που οδηγούσε στο σαλόνι. Μαζευτήκαμε γύρω από τον καθρέφτη και ανάψαμε τα κεράκια. Ήταν δώδεκα παρά 5. Είχαμε ακόμη πέντε λεπτά μπροστά μας.


"Και τώρα τι;. Θα περιμένουμε να πάει 12 και αυτό ήταν όλο; Δε χρειάζεται να κάνουμε κάτι άλλο;" ρώτησε η Κατερίνα.


"Δε θυμάμαι καλά την ιστορία. Έχουν περάσει τόσα χρόνια." απάντησα εγώ.


"Τι χαζομάρες φοβόμασταν όταν ήμασταν μικρά!'' είπε κοροϊδευτικά η Λίτσα.


"Παιδιά πρέπει να σας πω κάτι" συμπλήρωσε ο Κώστας... Και τότε μας είπε την παρακάτω ιστορία:


Όταν ήταν στο πανεπιστήμιο στην Θεσσαλονίκη, με την παρέα που είχε εκεί, έκανε το ίδιο πείραμα. Πήραν μερικά κεράκια και προσπάθησαν να καλέσουν τον διάβολο μπροστά από ένα καθρέφτη. Ο φίλος του ο Δημήτρης επέμενε να το κάνουνε. Πίστευε ότι με αυτό τον τρόπο μπορούμε να επικοινωνούμε με πεθαμένους. Ήθελε να επικοινωνήσει με ένα φίλο του που είχε πεθάνει πριν λίγο καιρό σε τροχαίο, τον Γιώργο.

Όταν πήγε δώδεκα ακριβώς, ο φίλος του ο Δημήτρης άρχισε να φωνάζει: "Το είδατε αυτό; το είδατε; Υπάρχει μια σκιά μέσα στο καθρέφτη!!!" Ο Κώστας και οι υπόλοιποι δεν έβλεπαν κάτι, όταν ξαφνικά τα κεράκια έσβησαν!!!! Όλοι η παρέα παραξενεύτηκε πόσο μάλλον όταν ο Δημήτρης ρώτησε αν η σκιά του καθρέφτη μπορεί να βγει από εκεί μέσα και να έρθει στο δικό μας κόσμο. Μετά από αυτό η ψυχική υγεία του Δημήτρη κλονίστηκε. Φοβόταν να μείνει στο σπίτι του μόνος. Φοβόταν ότι κάτι τον κυνηγούσε στη Θεσσαλονίκη. Οι γονείς του, μετά από συμβουλές ψυχιάτρων, αναγκάστηκαν να τον στείλουν στη Γαλλία για να αλλάξει παραστάσεις και να σπουδάσει εκεί. Μόνο που εκεί χειροτέρεψε η κατάστασή του και κατέληξε σε τρελάδικο.

Έτσι μας πρότεινε ο Κώστας, πως ακόμη και αν δεν πιστεύουμε σε αυτά, να το σταματήσουμε γιατί ίσως κάποιος από εμάς επηρεαστεί ψυχολογικά.

Η Λίτσα έσβησε αμέσως τα κεράκια. "Καλύτερα να μην το κάνουμε" είπε.

Τότε ο Νίκος είδε κάτι μέσα στο καθρέφτη. "Το είδατε αυτό;" ρώτησε έντρομος.

"Τι ώρα είναι;" ρώτησα εγώ.

Ήταν 12 και 5 όταν η Λίτσα έσβησε τα κεράκια... Κοιταχτήκαμε μεταξύ μας αμήχανα. Μήπως ελευθερώσαμε άθελά μας κάτι κακό; Μήπως θα συμβεί και σε εμάς κάτι κακό;

Ευτυχώς από τότε δεν έχει συμβεί τίποτα παράξενο σε κανένα μας. Και η αλήθεια είναι ότι όλοι μας είδαμε μια θολή μορφή μέσα στο καθρέφτη όταν η Λίτσα έσβησε τα κεράκια. Μπορεί κάποιος που ξέρει από αυτά να μας βοηθήσει; Κινδυνεύουμε ή είναι όλα στη φαντασία μας;

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια