Υπήρχε κάποτε μία νεαρή γυναίκα, η οποία είχε μόλις ξεκινήσει να εργάζεται σε ένα μεγάλο κτήριο γραφείων. Μία μέρα, περπατούσε προς την δουλειά της όταν είδε ότι μία μεγάλη, μαύρη νεκροφόρα οδηγούσε σιγά σιγά δίπλα της, ταιριάζοντας τον βηματισμό της. Αυτό την έκανε νευρική και αγχωμένη την κοίταζε με την άκρη του ματιού της. Ο οδηγός έβγαλε το κεφάλι του από το παράθυρο και της φώναξε με βαθιά, δυνατή φωνή: «Θέλεις να σε πάω κάπου;» Όταν αυτή γύρισε να τον κοιτάξει έπαθε μεγάλο σοκ. Το πρόσωπο του οδηγού φοβερά αποκρουστικό και παραμορφωμένο. Το δέρμα του ήταν κάτωχρο και ένα από τα μάτια του ήταν αισθητά πιο ψηλά από το άλλο. Ο άντρας έδειξε προς την άκρη του οχήματος, μέσα στην οποία υπήρχε ένα φέρετρο. «Υπάρχει χώρος για ακόμη έναν», αυτός είπε. Τρομοκρατημένη από την παράξενη εμφάνισή του και την ανεπιθύμητη πρότασή σου, αρνήθηκε την προσφορά του να την πάει κάπου. Βαθιά ταραγμένη, η γυναίκα έτρεξε μέχρι που έφτασε στο κτήριο με τα γραφεία όπου δούλευε. Για το υπόλοιπο της ημέρας δεν μπορούσε να σταματήσει να σκέφτεται για τον παράξενο άνδρα στην νεκροφόρα, και ήταν ευγνώμων όταν η δουλειά της επιτέλους τελείωσε. Η γυναίκα δούλευε στον 9ο όροφο και όταν ήρθε το ασανσέρ ήταν σχεδόν γεμάτο. Δίστασε για μία στιγμή πριν μπει. «Είσαι σίγουρη ότι δεν θες να μπεις;» ρώτησε μία γνώριμη, δυνατή φωνή. «Υπάρχει χώρος για ακόμη έναν». Η γυναίκα σχεδόν ούρλιαξε. Ήταν ο οδηγός της νεκροφόρας από εκείνο το πρωί, κοιτώντας την με το ασύμμετρο, απαίσιο βλέμμα του. Τώρα ολοκληρωτικά τρομοκρατημένη, η γυναίκα έκανε πίσω τραυλίζοντας, «Κα – καλύτερα να πάω από τις σκάλες!» Ο οδηγός της νεκροφόρας απλώς την κοιτούσε καθώς έκλειναν οι πόρτες. Η γυναίκα είχε κατέβει μόλις μερικά σκαλοπάτια της σκάλας όταν άκουσε ουρλιαχτά ακολουθούμενα από έναν εκκωφαντικό θόρυβο. Έτρεξε προς τα κάτω και ανακάλυψε ότι το καλώδιο του ασανσέρ είχε σπάσει και όλοι οι επιβάτες που βρίσκονταν μέσα σε αυτό είχαν βρει φρικιαστικό θάνατο.
0 Σχόλια